بسم الله الرحمن الرحیم

امام خمینی ره در حالی مبارزه علیه رژیم ستم شاهی را شروع کرد که غبار یاس و ناامیدی در جامعه ایران سایه افکنده بود . مردم ایران به دلیل تجربیات ناموفق در نهضت مشروطیت و ملی شدن نفت و....از پیروزی در مبارزه علیه استبداد و استعمار ناامید شده و بودند و حتی نخبگان جامعه هم قیام علیه ظلم را بیهوده می پنداشتند!

امام ره  در این شرایط با توکل به خدا و اعتقاد به ایمان ملت ایران مبارزه را شروع و با تحمل آوارهگی و تبعید و...سرانجام سال 57 انقلاب به ثمر نشست. دشمن زخم خورده از همان آغازین روزهای پیروزی  بساط توطئه را گستراند و کودتا ،ترور ، تحریک قومیتها و تحریم را عملی کرد . امام ره همچنان با همان باور اولیه اش که ما می توانیم از مشکلات عبور کنیم کشور را مدیریت کرد امام ره جنگ 8ساله را نیز با همین تفکر اداره کرد و گرنه بسیاری از کارشناسان با مقایسه نیروها و تجهیزات نیروهای مسلح ما قائل به این بودند که جمهوری اسلامی بیش از یک ما نمی تواند مقاومت کند.

در دوره سازندگی نیز این ایده کمان کان وجود داشت که ما می توانیم و بسیاری از پروژه های عمرانی پیچیده با این تفکر به سامان رسید . در دوره اصلاحات سعی در تضعیف این باور شد ولی قطار انقلاب قابل توقف نبود . پیشرفتها در دولت نهم و دهم نیز مدیون همین طرز فکر بود هر چند در پایان دولت دهم اعوجاجاتی به وجود آمد!  امروزه ملت ایران به این باور رسیده که با اتکاء به خدا و استحکام درونی می توان بدون امریکا زندگی کرد و بعید است برخی ها بتوانند با یک دگردیسی ما را به گذشته برگردانند!؟؟

سرنوشت شاه که از دوستان صمیمی امریکا بود و عاقبت دوستان دیگر امریکا و اوضاع فعلی کشورهایی که دست دوستی به سوی امریکا دراز کرده اند می تواند درس عبرت خوبی باشد البته اگر عبرت گیرنده باشد!!!